Σκολίωση

Ως σκολίωση ορίζεται μια πολύπλοκη τρισδιάστατη στροφική παραμόρφωση της σπονδυλικής στήλης και του κορμού σε πλάγια κλίση με ταυτόχρονη στροφή των σπονδύλων, η οποία εμφανίζεται σε υγιή άτομα και μπορεί να εξελιχθεί κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε περιόδου της ανάπτυξης ενός παιδιού ή αργότερα στην ενήλικη ζωή του. Η σκολίωση μπορεί να είναι οργανική (structural), κατά την οποία συνυπάρχουν πλάγια κλίση της σπονδυλικής στήλης, στροφή και παραμόρφωση των σπονδύλων, ή λειτουργική (functional), η οποία προκαλείται από εξωτερικά αίτια, όπως ανισοσκελία ή μυϊκός σπασμός.

Η πιο συχνή μορφή σκολίωσης είναι η ιδιοπαθής (80-85% των περιπτώσεων), δηλαδή δεν γνωρίζουμε ποια είναι η αιτία της. Τα κύρια συμπτώματα της σκολίωσης είναι η ασυμμετρία στους ώμους και στη μέση αλλά και ο ύβος στην πλάτη (καμπούρα). Ο πόνος δεν είναι συχνό σύμπτωμα στις μικρές ηλικίες και όταν υπάρχει θα πρέπει να διερευνάται διεξοδικά. Στους ενήλικες, κάποιες μορφές σκολίωσης μπορεί να επιδεινωθούν σημαντικά και σε συνδυασμό με την οστεοπόρωση και την αρθρίτιδα να προκαλέσουν πόνο στη μέση και στα πόδια και σοβαρή αναπηρία.

Η διάγνωση της σκολίωσης γίνεται σε συνδυασμό με την εκτίμηση κλινικού και ακτινολογικού ελέγχου. Οι ακτινογραφίες μας δίνουν τις απαραίτητες πληροφορίες που χρειαζόμαστε για την κατοχύρωση της διάγνωσής μας αλλά δεν πρέπει ποτέ να αμελούμε την κλινική μας εξέταση. Ο πιο ευρέως διαδεδομένος κλινικός τρόπος διάγνωσης είναι το τεστ επίκυψης (Bending Forward Test), κατά το οποίο ο εξεταζόμενος σκύβει μπροστά με τα πόδια ενωμένα και τα γόνατα τεντωμένα και ο εξεταστής ελέγχει την περιοχή της ράχης για την παρουσία ύβων. Αν το τεστ βγει θετικό, σε συνδυασμό με την επιβεβαιωμένη διάγνωση της σκολίωσης, προχωράμε στις ανάλογες θεραπευτικές παρεμβάσεις.